Deze familie heet eenhoevige want dit is de enige familie op de wereld die één hoef aan de voet heeft.

Van deze familie is de Zebra het enige wilde dier nog.

Vroeger hebben ze wel eens geprobeerd om Zebra’s tam te maken zodat je ze net als een paard kon gebruiken.

Ze zijn erg vriendelijk maar als ze iets moeten, zijn ze erg agressief en eigenwijs.

Ook zijn de zebra’s kleiner en niet sterk genoeg om een kar te trekken of om op te rijden.

Zo komt het dat een Zebra nog steeds een wild dier is.

De zebra leeft in het wild in Afrika.

Het is een planteneter; hij eet vooral oud, hoog gras, maar soms ook blaadjes en struikjes.

Hij eet de hele dag door.

In de regentijd is er genoeg gras, maar als het erg droog is, moeten ze soms grote afstanden lopen om aan eten te komen.

De zebra drinkt 1 of 2 keer per dag, maar kan ook 2 dagen zonder drinken.

Wat vragen de mensen soms af?

Ze vragen heeft de zebra zwart met witte strepen/witte men zwarte strepen?

Ze weten het niet precies de ene zegt zwart met witte vanaf het begin.

En de andere nee wit men zwartte strepen.

Maar waarom zijn zebra’s dan gestreept?

Wetenschappers hebben verschillende gedachten voor dit verschijnsel bedacht.

Soms ontwikkelen dieren zich in een bepaalde leefomgeving en passen ze zich hieraan aan,maar trekken ze later naar een andere leefomgeving.

Meschien is dit met de zebra gebeurd. De vroege voorouders van paarden leefden in bossen en hadden waarschijnlijk strepen ter camouflage. Maar omdat alle drie de zebrasoorten hun strepen hebben gehouden,moeten ze een andere betekenis hebben die nog steeds die belangrijk is voor zebra’s.

De strepen vormen een (zelfde kledingstuk)

Dat zebragemeenschappen bij elkaar houdt.

Van jongs af aan leren zebra’s strepen in verband te brengen met hun vrienden,familie. Dit zorgt voor langdurige banden. Waardoor ze in groepen kunnen leven.

Zebrasoorten

Er zijn eer drie soorten

Bergzebra

Bergzebra’s zijn slanker dan de andere twee zebrasoorten.

Hun hoeven zijn smaller,voor het klimmen in de heuvels. Ze hebben een halkwab,

Een losse huidplooi die aan hun hals hangt. In het midden van hun lichaam zijn de

Witte strepen smal,waardoor de zwarte strepen veel breder lijk. Dit patroon verandert op hun kont, waar de witte strepen net zo breed zijn als de zwarte .

Hun buik is wit,terwijl hun neus donkern is.

Gewone zebra

De gewone zebra of steppenzebra is de soort die het meest in dierentuinen wordt gehouden. Door hun korte poten en ronde buik zien ze er vrij stevig uit. Op hun voorste helft zijn de strepen smal en liggen ze dicht bij elkaar en op hun achterste helft zijn ze breder en liggen ze verder uit elkaar. De strepen lopen over de buik door. De witte strepen hebben vaak een vage bruine streep in het midden,die op een schaduw lijkt.

Grevy-zebra

De grevy-zebra is de grootste van de drie soorten,met een gewicht tot 450 kilogram. Hun strepen zijn smal en liggen dicht bij elkaar. De buik en de basis van de staart zijn volledig wit. Grevy-zebra’s zijn gemakkelijk van andere soorten te onderscheiden omdat ze grote,ronde oren hebben zoals die van een muilezel.

De Quagga

De quagga is een ondersoort van de gewone zebra die aan het eind van de19de eeuw door jagers werd uitgegroeid. hij had minder strepen dan de gewone zebra en zijn strepen waren lichtbruin in plaats van zwart. Zijn staart was wit. De wetenschappers proberen om weer terug te fokken. De leden van de groep zoeken gewone zebra’s die het meest op quagga lijken en fokken dan met ze. De wetenschappers hopen dat de nakomelingen van deze gewone zebra’s in de loop van de tijd steeds meer op de quagga zullen lijken. Uiteindelijk hopen ze dat een veulen geboren zal worden dat precies op deze uitgestorven quagga lijkt.

Geboren

Het is tijd voor de zwangere vrouwtjes om hun jongen er uit laten komen. De merries gaan liggen om te bevallen, terwijl hun hengst in de buurt op de uitkijk staat voor roofdieren. Als het mannestje een vijand ziet,laat hij een luide alarmroep horen. verbazingwekkend genoeg kan een merrie met haar bevalling stopen en een veiliger moment afwachten om haar jong te krijgen. Na de geboorte schermt de moeder haar nieuwe veulen van de andere zebra’s af,zelfs van de oudere broers en zussen van de baby. In de eerste paar dagen van zijn  leven moet een babyzebra het patroon van zijn moeders strepen in zijn geheugen opnemen. Als hij in deze periode een andere zebra ziet,raakt hij meschien in de war en denkt hij dat de andere zebra zijn moeder is. dat zou niet leuk zijn voor het veulen omdat vrouwelijke zebra’s,anders dan vele andere dieren,niet voor de nakomelingen van een andere moeder zullen zorgen. Wanneer de moeder allen is met haar nieuwe veulen begint ze de natte vacht van haar baby te likken. Zijn chocoladebruine en witte vacht is donzig en zacht. De baby probeert op te staan. Maar zijn lange wankele zijn nog niet sterk. In het begin struikelt hij, maar binnen een uur staat hij op zijn vier poten zijn moeders warme melk te drinken. De baby leeft de eerste paar weken allen van melk. Daarna begint hij te grazen. Veulens blijven twee drie jaar lang bij hun moeder. Dan sluiten de jonge mannetjes zich bij een vrijgezellenkudde aan, waar ze blijven tot ze drie tot zes jaar oud zijn en sterk genoeg zijn om hun eigen harem te starten. Hiervoor heeft een hengst een merrie nodig. Om een merrie op te kunnen eisen,zal de hengst tijdens een gevecht moeten bewijzen. Dan zal alles wat hij op het gebied van vechten geoefend heeft van pas te komen. Eerst probeert de jonge hengst een merrie uit een harem te stelen. Maar een van de oudere hengsten van de kudden heeft dit inde gaten en grijpt in om te verkomen dat ze dochter vertrekt. Als de jonge hengst niet wegrent,zullen de twee vechten,trappen,bijten en elkaar achtervolgen soms uren lang. De oudere hengst stelt het jongere mannetje op de proef om te zien of hij sterk en dapper genoeg is om een goede partij voor zijn dochter te zijn. Bijna nooit wind een jong mannetje een van zijn eerste gevechten met een oudere,meer ervarende hengst. Waarneer de jonge hengst zich wel staande houdt laat de vader zijn dochter gaan en wordt een nieuwe zebrafamilie.

Leven in een groep

Wat is de overeenkomst tussen een paard,een ezel en een zebra? Deze drie dieren zijn familie van elkaar. Ze horen allemaal bij de paardenfamilie. Maar er zijn ook verschillen. De zebra is als enige zwart-wit gestreept. Een ander verschil is dat de ezel en het paard tamme dieren zijn. Op een paard of een ezel kun je rijden. Bij de zebra lukt dat niet. Het is een wild dier. Zebra’s leven in grote delen van Afrika. De zebra is een kuddedier. Je zult hem niet vaak allen zien. Op de  Afrikaanse vlaktes zijn kuddes van duizenden zebra’s. maar mestal leven ze in kleine groepen. Net als een paard is een zebra ook een planteneter. De zebra eet vooral gras,maar soms ook bladeren of struikjes. Hij kan hard lopen. Wel zestig kilometer per uur. Dat is harder dan een auto mag rijden is een stad of dorp. Als er een roofdier is rent die keihard weg.

Leven op de savanne

Het einde van het droge seizoen op de Afrikaanse savanne nadert en een kudde van meer dan honderd zebra’s brengt de middag door met grazen, elkaars vacht verzorgen en spelen. Ze zijn gestopt om de laatste plukjes gras die op de vlakte groeien op te eten voordat ze aan hun reis van ruim 480mkilometer naar de serengeti beginnen, waar ze gedurende de regentijd zullen blijven. De kudde bestaat uit verscheidene  families of harems van zebra’s. een harem is een groep van tien tot zestien zebra’s  bestaande uit een volwassen mannetje, of hengst, verscheidene volwassen vrouwtjes,of merie’s en veulens die nog niet genoeg zijn om hun moeder te verlaten en zich bij een andere  harem aan te sluiten.

Voedsel en trek

Lange haren op de lippen en snuit werken als tastorganen,die informatie naar de hersenen sturen over wat de zebra aan het eten is. bewegelijke lippen duwen het voedsel voorbij de tanden,die vastzitten in sterke kaken. De kaken bewegen zijwaarts,net als die van een koe, en  bovendien van achteren naar voren. Scherpe snijtanden snijden de plantenstengels door, en stompere, bredere tanden malen het voedsel fijn.

Wist je dat?

De Romeinen noemden Grevy’s zebra’s ‘hippotigris’ en trainde deze zebra’s om karren voort te trekken voor tentoonstellingen en circussen.

Op het eerste gezicht lijken zebra’s in kuddes allemaal op elkaar. De streeppatronen zijn echter net zo verschillend als onze vingerafdrukken. Geoefende ogen kunnen individuele op basis van het streeppatroon, kleur en littekens.

Wist je dat een zebra heel hard kan galopperen? Hij kan wel 60 kilometer per uur halen.

Dit werkstuk werd gemaakt door Kelly

De Geschiedenis van de Jack Russell

De Jack Russell is van oorsprong gefokt om op vossen( ook dassen en konijnen) te jagen. Het hol waar de vos in leeft, heeft een smalle en nauwe ingang, en dit is ook de reden waarom dit hondje zo klein is en de borstomvang van een Jack Russell maar twee handen breed mag zijn. Als ze al een beetje breder waren als dit, konden ze niet door het vossenhol omdat ze dan klem kwamen te zitten. Daarom selecteerden de jagers hun honden niet op hun karakter, maar op hun grootte en omvang. Als het hondje eenmaal in zo’n vossenhol is gekropen duurt het soms een lange tijd eer dat hij weer naar boven komt. Daarom heeft hij een zendertje om, en de jager een ontvanger om nauwkeurig in de gaten te houden of de Jack Russell niet klem komt te zitten. Een andere jager zit vlak bij de ingang van het hol en luistert goed. Als hij geblaf hoort, weet de jager dat hij klaar moet gaan staan, en zodra de vos tevoorschijn komt, schiet de jager. Knap is dit zeker van deze hond, want ze lopen meters onder de grond, kunnen zich niet draaien, zien helemaal niks in het donker en zijn op zoek naar een vijand die bovendien ook nog groter is als zij. En dan bevind de vos zich ook nog op eigen terrein, maar op het moment dat hij de vos heeft gevonden ,blaft de Jack Russell  onbevreesd. Daar heb je heel wat lef voor nodig! Toch lijkt het niet alsof het hondje dit werk vervelend vind. De inspanning die hij heeft gepleegd, valt in ieder geval niet te vergelijken met apporteren of over hindernissen springen! Mensen die een Jack Russell hebben ,weten ook heel goed dat dit hondje bijna niet moe kan worden gemaakt!

Voor dit werk gebruiken ze geen commando’s of iets anders, het zit gewoon in het eigenschap van een Jack Russell.  Het is een echte werkhond, maar anders dan andere honden, zit de eigenschap van het jagen op vossen er nog steeds in.

Bouw/ karakter

Ze hebben een gespierde borst, spitse neus en (meestal) hangende oren. Hun vacht kan gladharig, gebroken of ruwharig zijn, en de kleuren van hun vacht kunnen verschillen, je hebt black and tan(zwart en bruin) , tricolor( 3-kleurig) en natuurlijk nog veel meer combinaties.  Het gewicht is rond de 5 kilo(van een volwassen hond) en ze zijn ongeveer 25 tot 30 cm groot. Jack Russell’s zijn over het algemeen stoutmoedig en hebben bijna geen angst,zijn vriendelijk en zelfverzekerd. Speels, sportief en alert zijn ook de karaktertrekjes van deze hond.

Omgang met mensen en dieren

Jack Russell’s zijn intelligente werkhonden en barsten van de energie. Op boerderijen en in paardenstallen maakt een Jack Russell zich nuttig door te jagen op ongedierte. Met zo’n hond als huisdier zul je echt vaak op pad moeten om het hondje uit te laten en hem de beweging te geven die hij nodig heeft. Maar het is wel echt genieten als je met zo’n energiek hondje op pad bent! Andere huisdieren zijn geen probleem behalve als de Jack Russell niet is opgegroeid met andere huisdieren of/en er niet aan gewend is. Jack Russell’s zijn echte mensenvrienden,ook al ze blaffen wel als er visite binnen komt ,maar ze onthalen die dan vrolijk. ‘’Hoe meer zielen hoe meer vreugde’’, schijnen ze dan te denken, zo opgewonden zijn ze dan. Jack Russell’s zijn altijd in voor een spelletje en het kan niet lang genoeg duren! Met andere honden kunnen ze wel goed mee overweg, alleen af en toe kunnen ze soms fel zijn, en bijvoorbeeld hun bal of stok willen bewaken. Uitdagingen gaan zij niet uit de weg, en ze schijnen dan ook helemaal vergeten te zijn dat ze zo klein zijn.

De aanschaf van een Jack Russell

Op het moment dat je een beslissing hebt genomen, en deze goed heeft overwogen, komt het kiezen van de juiste pup aan bod. Het begint met het kiezen of je een reu of een teef wilt. Natuurlijk heb je dat een teef twee maal per jaar gedurende 3 weken loops is. Een reu denkt het hele jaar aan voortplanting, en als er een teef in zijn blikveld zit, moet hij er gelijk op af. Ook karakterverschillen zitten hiertussen. Een reu is over het algemeen wat zelfstandiger en ook wat pittiger van karakter dan een teef. Een reu is vaak ook wat groter en steviger gebouwd. Als er al een reu of teef in huis rond loopt, kies dan voor de teef-teef combinatie of reu-reu. Een teef-reu combinatie gaat niet altijd goed en kunnen dan onderling wat ruzies hebben.

Als dat besluit is genomen, is het nog de vraag waar je de pup vandaan gaat halen. Fokkers kruisen vaak een Jack Russell met een ander soort, maar als pup kan je de ‘’echte’’ Jack niet van de ‘’gekruiste’’ onderscheiden. Daarom is het slim om (als je een ‘’echte’’ Jack Russell wilt) te vragen of ze foto’s hebben van de vader en moeder. Wanneer het geen rasechte pup is, kan het zijn dat hij/zij een erfelijke ziekte  heeft. Let daar dus goed op,en vraag anders ook naar de stamboom. Alleen als je een Jack met een officiële stamboom koopt, weet je zeker dat het een raszuivere Jack Russell is, dus met zijn typische karakter eigenschappen en trekjes. Laat je ook niet ‘’verblinden’’ door het feit dat de fokker zegt dat de pup een kampioenafstamming heeft. Vrijwel alle honden hebben wel een kampioen in de familie zitten, en ondanks dat de vader en moeder tophonden zijn, kunnen ze een ‘’doorsnee’’ hond ter wereld zetten. Andersom kan ook, dus hecht niet te veel waarde aan de ‘’kampioenen in de familie’’. Belangrijk is ook bij het kiezen van de pup, dat de omgeving waar ze geboren worden, goed verzorgd, schoon en ruim. Ook is het handig dat ze al kennis hebben gemaakt met de gewone huiselijke geluiden zoals de stofzuiger,televisie, de deurbel enz. en met het knuffelen en aandacht geven door verschillende en onbekende mensen, of met kinderen. Een pup die weinig of geen van deze indrukken heeft gehad in zijn ‘’beginperiode’’, haalt deze achterstand moeilijk in. Een fokker die bezig is met hoe de pups terecht komen, wil vaak het beste voor zijn honden. Wanneer je het nestje gaat bekijken, let dan ook op hoe de fokker met de moeder en haar pups omgaat. Hier kan je vaak ook heel veel uit op maken. Let ook op hoe de moeder van de kleintjes op jou komst reageert, het is normaal dat ze haar jongen beschermt, maar wanneer ze zenuwachtig wordt, gaat blaffen en druk doet, is dit geen goed teken. Vooral omdat haar puppy’s hun moeder als hun grote voorbeeld nemen.  Wat ook belangrijk is, is natuurlijk het gedrag van de pups zelf! Gezonde pups zijn speels en ondernemend en hebben een open karakter. Wat ook belangrijk is, is het uiterlijk van de puppy’s .  Let ook  op vlooien in hun vacht,  vieze oortjes of een vuile (of onverzorgde) vacht.

Wanneer je een goede fokker hebt gevonden, moet je kiezen welke pup je mee naar huis gaat nemen. Veel mensen zeggen dat je de pup die het eerste op je komt, moet nemen. Hoewel honden ook zo hun voorkeur hebben, lopen meestal alle gezonde en ondernemende pups op je af. De eerste pup die zijn tandjes in jou schoenen of broekspijpen zet, is vaak de brutaalste, en dominantste. Wil je een pittig hondje, dan zal dit de perfecte keus zijn. Een pup die verlegen is, bloeit het beste op in een rustige omgeving, dus geen druk gezin met kinderen. Wanneer je twijfelt, is het slim om te overleggen met de fokker, want die ziet hoe de pups opgroeien en hoe ze zich gedragen.

De eerste dagen

Wanneer het dan eindelijk tijd is om de pup op te halen, krijg je waarschijnlijk wat voer mee dat de pup al gewend is. Dit voorkomt snelle wisselingen van voer, wat kan leiden tot diaree. Ook een lijstje met daarop wat en hoeveel eten de pup nodig heeft. Het is een goed idee om een lapje mee te vragen waar de geur van de moeder en het nest aan zit. Hier hebben ze veel aan op het moment dat ze in hun nieuwe huis komen. Dat lapje ruikt dan vertrouwt en helpt de pup wennen aan de nieuwe omgeving. Wat je altijd hoort mee te krijgen, is het entingsboekje, met daarin wanneer de pup is ingeënt en wanneer dit moet worden herhaalt. Vaak moet je ook nog een koopcontract tekenen waarin de rechten en plichten van de (ver-)koper in staan. Handig is ook om te weten of de pup is gechipt, en of je een stamboom mee krijgt. Deze is vaak nog niet klaar, omdat er nog allerlei informatie  in moet worden gezet.

Eindelijk dan op weg naar huis met jou nieuwe aanwinst in de auto. Hou er rekening mee dat de pup wagenziek kan worden, en als de rit in de auto langer dan een halfuur, moet de puppy halverwege zijn behoefte doen. Eenmaal in huis moet hij/zij zoveel mogelijk met rust worden gelaten zodat de pup rustig aan zijn nieuwe omgeving kan wennen. Wijs hem wel de waterbak en zijn eigen plekje(bijv. kamerkennel, mand of kussen) met het lapje uit het nest. Zodra hij moe wordt, zal hij die bekende geur opzoeken, en zo daar rustig gaan slapen.

De eerste nacht is het lastigste voor jou nieuwe aanwinst, en voor jou. Hij is dan voor het eerst alleen, en gaat contact zoeken met nestgenootjes door te blaffen, piepen en janken. Dit kan heel zielig gevonden worden, maar als je dan naar hem toe gaat, wordt hij beloont. Ook als je boos wordt, heeft hij nog steeds succes, want dan is hij niet meer alleen. Als je dit doet, kan hij er een gewoonte van maken, dat als hij (niet gewenst) alleen is, ook gaat blaffen en piepen. Het helpt vaak om een kruik met de lap uit het nest erom heen in de kamerkennel of mand te leggen. Door de warmte en de vertrouwde geurtjes, valt de pup dan sneller in slaap.

Opvoeding

Een Jack Russell heeft een zeer consequente opvoeding nodig, omdat hij gewend is om zelf de beslissingen te maken. Ze gehoorzamen hun eigenaar niet omdat ze hem graag van dienst willen zijn, maar omdat ze het zelf leuk vinden. Daarom moet de opvoeding ook altijd leuk blijven, en uitdagend. Wanneer een Jack Russell niet gehoorzaamt, zegt dat meer over de eigenaar als over de hond. Vaak denken mensen namelijk;’’Oh, lekker makkelijk,zo’n klein hondje. Die hoeven we ook niet zo goed op te voeden’’ of zo iets. Intelligent zijn ze zeker, en zodra ze merken dat hun eigenaar niet de volle controle of aandacht heeft, maken ze daar gelijk gebruik van. Het gevolg daarvan is dat de hond precies doet waar hij zelf zin in hebt.

Een voordeel van zo’n slim hondje, is dat ze heel snel leren. Dus als je ze goed opvoedt, luisteren ze ook prima naar hun baasje en dan heb je ook veel plezier van.

Socialisatiefase is de belangrijkste fase van het leven van je hond.  In deze fase leert hij alles kennen, en of hij er bang voor moet zijn of niet. Als je hond in deze periode negatieve indrukken op met katten, zal hij daar zijn hele leven last van blijven hebben. Het is dan ook belangrijk dat je pup in deze fase niet alleen verschillende, maar vooral goede ervaringen op doet. Zorg in alle gevallen dat je hond jou blijft zijn als zijn grote voorbeeld, dus gedraag je zoals je wil dat je hond reageert.

Benodigdheden

-een mand of kamerkennel:

Een mand of kamerkennel is het eigen plekje van je hond. Hier slaapt hij, hier ligt vaak zijn kluif of speeltjes, kortom,een belangrijke plek voor je hond. Als je kiest voor een mand, moet dit een harde kunststof mand zijn, want Jack Russell’s vinden het erg leuk om aan alles te knagen.  Kies je voor een kamerkennel of bench, is dit  een slimmere  keus omdat dit lekker veilig is, en niet makkelijk kapot gaat. Wanneer hij in de kamerkennel zit, kan hij ook niks vernielen wanneer hij alleen thuis is, of niet onder toezicht. Dit is ook ideaal tijdens de zindelijkheidstraining en de ‘’sloopperiode’’. Je hond kan namelijk moeilijk iets fout doen in de kamerkennel, omdat hij dicht zit.  Maak in beide gevallen het plekje aantrekkelijk door er een deken, kluif of speeltje erin te leggen.

-halsband en lijn

Een goed passende halsband is erg belangrijk voor je hondje. Vaak willen mensen de halsband op de groei kopen, maar dit is niet echt verstandig, omdat je hond dit gelijk door heeft en z’n kopje uit de halsband wringt.  Je hebt nylon halsbanden, die zijn voor een puppy ideaal, omdat dit materiaal onverwoestbaar is, makkelijk wasbaar, licht en zit lekker. Een geschikte lijn heeft ongeveer een lengte van anderhalve meter, zodat je hond voldoende ruimte heeft om te lopen. Rollijnen zijn ook te koop, maar kijk hiermee uit dat je minder controle over de hond hebt.

-voer en drinkbakken

Voer en drinkbakken zijn er in allerlei soorten en maten, maar het handigste is een ruime bak, zodat de hond minder voer morst. Lichtgewichte bakken zijn wel goedkoop, maar schuiven makkelijk over de vloer en zo kan je hond op het idee komen om de voerbak ergens anders mee naar toe te nemen. Aardewerken bakken kunnen makkelijk kapot vallen maar zijn wel zwaar zodat ze goed blijven staan. Roestvrijstalen bakken zijn licht en onverwoestbaar, maar ook deze schuiven makkelijk over de grond waardoor een houder wel makkelijk kan zijn.

-kauwartikelen

Kauwartikelen worden vaak gezien als een cadeautje, maar feitelijk hoort dit bij de standaard benodigdheden, voor puppy en volwassen hond. Dit zorgt dat ze zich niet snel zullen vervelen, zodat jou Jack Russell niet snel op meubels of andere dingen zal gaan kauwen maar ook zijn ze goed voor het gebit. Met de aankoop van kauwartikelen moet ook worden gelet op de kauwduur. Zo heeft een Jack Russell pensstaafjes binnen een mum van tijd op. Geschikter zijn dan grote en stevige botten, zoals buffelhuidbotten enz. Hoewel dit vreselijk klinkt vindt je hond dit een heerlijk lekkernij.  Hier meer over in het hoofdstuk over voeding

- speelgoed

Er zijn heel veel soorten speelgoed te koop voor honden, zoals piepballen en knuffels. Wanneer je een speeltje aanschaft, wees dan kritisch en bedenk wat je hond leuk zal vinden. Speeltjes die kapot kunnen gaan, geef die dan alleen onder toezicht. Hiermee voorkom je het inslikken van gevaarlijke onderdelen.

-vachtverzorgingsspullen

De vachtverzorging van een Jack Russell is niet heel moeilijk, maar het moet wel af en toe worden gedaan, met een borstel, een kleine slickerborstel met korte pinnen,een masagehandschoen of andere borstels.

-voeding

Het handigst is om kant en klare brokken te geven, maar let wel op de keuze van het merk. Belangrijk is dat het compleet is, en dat alle benodigdheden erin zitten die een hond nodig heeft. Geef nooit te veel voer als dat is aangegeven, en overleg desnoods met een dierenarts of de fokker waar jou pup vandaan komt, of je niet te veel geeft, of omdat je merkt dat je hond te dik wordt. Te dikke honden is alleen maar slecht voor de organen en verkort de levensduur van je hond.

Dit werkstuk werd gemaakt door Romy

HET SPEELVELD

Het speelveld van ijshockey is ongeveer 60 bij 30 meter groot

en de bording 1.22 meter hoogte.

Naast het veld bevinden zich 2 spelers banken voor elk team eentje

en aan de zijde daar tegenover 2 strafbanken gescheiden ook weer voor bijde teams

in het midden daar van de goal en het ijsopervlakte in het midden de middelijn en recht tegen over bevinden de doelijnenen met drie gelijken stukken

het vak gevormd door een korte zijde van de boarding en een blauwe lijn heet het verdedingsvlak van het team dat het in dat vak bevindende de  doel verdedigd. voor de tegenstanders is dit het aanvalsvak het gebied tussen twee blauwe lijnen wordt als het neutralen vak bestempeld.

spelregels

IJshockey wordt gespeeld op een ijsoppervlak van ongeveer 60 bij 30 meter. Het speelveld, dat afgeronde hoeken kent, wordt omgeven door een ‘boarding’ van 1.22 meter hoogte.
Naast het speelveld bevinden zich aan één lange zijde 2 spelersbanken en aan de zijde daar tegenover 2 strafbanken, die gescheiden worden door een ruimte voor wedstrijdofficials. Alle 4 de banken zijn voorzien van deurtjes, die van het ijs afdraaien.
Op 4 meter afstand van de korte zijden bevinden zich de doellijnen, met in het middendaarvan de goal. Het ijsoppervlak tussen de doellijnen wordt in drie gelijke stukken verdeeld door 2 dertig cm brede blauwe lijnen. Vervolgens wordt het speelveld ook nog door een dertig cm brede rode lijn in 2 helften verdeeld.
Het vak gevormd door een korte zijde van de boarding en een blauwe lijn heet het verdediginsvak van het team, dat het in dat vak bevindende doel verdedigd. Voor de tegenstander is dit het aanvalsvak. Het gebied tussen de wee blauwe lijnen wordt als het neutrale vak bestempeld.

spel regels en soorten straffen

Minor penalty

een twee minuten tijdstraf. de overtreder moet voor 2 minuten op de straf bank plaatsnemen.zijn team mag geen vervangende speler op het ijs zetten(zie voor uitzonderingen coinciden penalties) deze straf staat op de wat lichtere overtredingen zoals tripping, clipping (Iemand met de stick slaan, net onder de knie), hooking (met de stick iemand onderuithalen), holding (vasthouden), slashing (Wanneer een speler met zijn stick tegen een andere speler slaat),enz

indien een doelverdediger deze straf krijgt opgelegd, dan wordt de straf uitgezeten door een teamgenoot, die ten tijde van de overtreding op het ijs stond.

Bench minor penalty

eveneens een twee minuten straf deze straf wordt bijv. opgelegd voor een overtreding door een coach ( delaying the game)of als de ovetreder  niet kan worden aan gewezen (too many men on the ice:”"te veel man op het ijs” )

Major penalty
Een vijf minuten tijdstraf. De overtreder moet voor 5 minuten op de strafbank plaats nemen. Zijn team mag geen vervangende speler op het ijs brengen.
Vaak gaat een major penalty echter gepaard met een automatische game misconduct penalty. Dat betekent dat de overtreder naar de kleedkamer gestuurd wordt en dat een teamgenoot de vijf minuten straf moet gaan uitzitten.

Een tweede major penalty aan dezelfde speler levert een automatische game misconduct penalty op.

De major penalty wordt opgelegd voor de wat zwaardere overtredingen zoals bijv. die waar een verwonding uit ontstaat of kan ontstaan. Spearing en butt-ending bijv. leveren een major en een automatische game misconduct penalty op; charging, boarding, tripping, hooking bijv. worden naar inzicht van de scheidsrechter met een minor of major penalty bestraft.

Misconduct penalty
Een 10 minuten tijdstraf. De overtreder moet voor 10 minuten naar de kant, maar mag op het ijs door een teamgenoot vervangen worden. We spreken hier van een persoonlijke straf.
Deze straf wordt opgelegd als gevolg van bijv. wangedrag. Echter ook op andere overtredingen kan een misconduct penalty staan: een poging tot spearing bijv. zal worden bestraft met een dubbele minor én een misconduct penalty.

Game misconduct penalty*
Een kleedkamer verwijzing. De bestrafte speler mag op het ijs onmiddellijk door een teamgenoot vervangen worden.
Deze straf wordt bijv. opgelegd als een speler volhardt in wangedrag of in die gevallen waar volgens de regels een major penalty een automatische game misconduct penalty tot gevolg heeft.

Match penalty*
Eveneens een kleedkamer verwijzing, echter ernstiger van aard. Bovendien:het team van de overtreder moet voor 5 minuten een vervangende speler op de strafbank laten plaatsnemen en er mag gedurende die straftijd geen vervanger op het ijs.
Deze straf wordt opgelegd aan een speler die een tegenstander opzettelijk verwondt of probeert te verwonden. Ook op het beginnen van een vechtpartij staat als straf de match penalty.

Penalty shot
Geen tijdstraf maar meer te vergelijken met een strafschop in het voetbal. De speler die het penalty shot neemt, krijgt de gelegenheid om vanaf de middenstip vrij op de doelman van de tegenpartij af te schaatsen. Een penalty shot wordt toegekend aan de tegenpartij in bijv. de volgende gevallen: een tegenstander bij een break away (geen tegenstander meer te passeren dan alleen de doelman van de tegenpartij) van achteren onrechtmatig aanvallen, opzettelijk het eigen doel verplaatsen in de laatste 2 minuten van de wedsrijd of gedurende de volledig, eventuele overtime of bij het gooien van de stick in de richting van de puck in het eigen verdedigingsvak.

Coïncideert penalty’s
Als op hetzelfde moment aan beide teams straffen worden opgelegd, dan mogen straffen van gelijke duur zgn. tegen elkaar worden weggestreept. Dat houdt in dat de overtreders op de strafbank moeten plaatsnemen, maar dat ze op het ijs onmiddellijk door een teamgenoot mogen worden vervangen.
Deze regel is niet van toepassing als beide teams voltallig op het ijs staan en aan beide teams slechts één minor penalty wordt opgelegd.

*
Deze straffen moet door de scheidsrechter gerapporteerd worden aan de Nederlandse IJshockey Bond. In principe vallen zij onder “Standaard afdoening tuchtreglement”, tenzij het bondsbestuur na lezen van het scheidsrechtersrapport van mening is dat de kwestie moet worden voorgelegd aan de tuchtcommissie.
“Standaard afdoening tuchtreglement” betekent dat een match penalty standaard een schorsing oplevert van twee wedstrijden, en dat elke derde game misconduct één wedstrijd schorsing oplevert.

welke soorten spelers zijn er allemaal?

dan staat in het doel de

goaly

dan de

verdediging

en dan de

dan de forwards

en dan

inactive

hoofdstuk:2 De uitrusting

De uitrusting.

Helemaal ongevaarlijk is geen enkele sport. Bij het grote publiek komt ijshockey gevaarlijker over dan andere sporten, maar dat is het zeker niet. Ondanks de snelheid en energie die ijshockey met zich mee brengt is het een relatief veilige sport, dat komt omdat de spelers door hun uitrusting heel goed beschermd zijn. Blessures en ongelukken doen zich slechts zelden voor en dat is naast de uitstekende trainingen zeker te danken aan de beschermende uitrusting die men draagt.

Tijdens elke training en elke wedstrijd is iedere speler verplicht om een complete uitrusting te dragen.

ijshockey speler

Behalve de schaatsen en een stick heb je de volgende uitrusting nodig.

Te weten:

wat hebben ze aan

• IJshockyehelm met gezichtsmasker
• Gecombineerd borst- schouderpantser (body-protector)
• Keelband
• Elleboogbeschermers (elbows)
• Handschoenen
• Tok
• IJshockeybroek
• Beenbeschermers (legguards).

hoofdstuk:3 de Romijnders DAR Devils

De naam van het ijshockey team komt eigenlijk door de sponsers. Ze hebben de namen van de hoofdsponsors gebruikt.

ROMIJNDERS en DAR .

Sponsors die sponsoren de ijshockey club door geld te geven. Daarvoor in de plaats staan de namen van de sponsoren op de kleding en op de ijshockeybaan.

Als er geen sponsors zijn dan gaat een club failliet. Ze moeten ook spullen kunnen kopen.

hoe goed zijn ze , waar doen ze aan mee?

Ze zijn niet echt de beste van de wereld of van de eredevisie

maar ze zijn wel goed ze staan op dit moment 4^e plaats

ze hebben al eerder prijzen gewonnen zoals de schaal net zoals de jhoan cruif schaal en ze hebben ook finale’ gewonnen en daar ook mee prijzen gewonnen

hoe heten de spelers

Stranden
Rotsstranden
Op het strand leven veel dieren. Je vindt er een heleboel soorten krabben, garnalen, schelpdieren en wormen. En dan heb je de dieren die vastgehecht leven in spleten op rotsen of verborgen onder zeewier zitten nog niet gehad. Onder wieren leven heel wat diertjes. Bij eb zijn de wieren aan de boven kant bijna droog maar aan de onderkant zijn ze erg nat. Door die wieren kunnen vissen die op het droge komen nog enkele uren overleven.

Zandstranden
In vergelijking rotsstranden met lijken zandstranden wel verlaten woestijnen. Toch leven ook hier een heleboel dieren, begraven in modder of zand. Ze lopen, kruipen of graven zich vooruit, en laten overal sporen achter die je kunt zien bij eb.

Schelpdieren

Schelpdieren houden zich vaak vast aan stenen op het strand, daar hebben ze bijna allemaal een andere manier voor. Mossels houden zich vast met sterke draden en schaalhorens (een soort zeeslakken) zuigen zich vast aan de bodem. Deze stranddieren hebben hun schelp nodig omdat ze anders te weinig bescherming hebben tegen harde golven en het is ook erg handig dat andere dieren(vooral vogels) niet gemakkelijk de schelpen kunnen breken om het diertje op te eten.

Tweekleppige schelpen
Bij tweekleppige bestaat de hele schelp uit twee kleppen die aan elkaar vast zitten met een soort scharnier en een slotband. De slotband is een elastische band waarmee het schelpdier zijn schelp open en dicht kan doen. Het dichtdoen gaat met de sterke sluitspieren. Het scharnier heeft vaak uitsteeksels of tanden die precies in de andere schelpklep passen, hierdoor wordt de verbinding nog sterker daarom heet dat het slot. Aan het slot kun je meestal goed zien wat voor soort schelp het is. De sluitspieren laten aan de binnenkant van de schelp indrukken achter. Als je goed geleerd hebt hoe je het moet zien kun je ook aan de indrukken zien wat voor soort schelp het is. De schelp wordt gevormd door de mantel bij het diertje. De mantel ligt tegen de binnenkant van de schelp. Op de vergroeiingslijn van mantel en schelp kan je vaak in de schelp de mantellijn zien. Tussen het lichaam en de mantel zitten de kieuwen daarmee wordt zuurstof uit het water gehaald. Het water wordt aan de achterkant van het diertje de mantelholte in gezogen waar zuurstof en voedsel er uit wordt gehaald daarna wordt het door de uitstroomopening weer terug gaat naar buiten.

Zeepieren
Bij laag water in het waddengebied zie je vaak heel veel kleine hoopjes zand, als je van dichtbij kijkt zie je dat naast elk zandhoopje ook een gaatje zit dat is het begin van een gang van een worm (een worm op het strand heet ook wel zeepier). Zeepieren maken een U-vormige gang in het zand. Aan de ene kant zuigen ze zand op en aan de andere kant poepen ze het weer uit, uit het zand filteren ze alle voedseldeeltjes.

Schelpkokerwormen
Schelpkokerwormen bouwen hun eigen huisje van stukjes schelp en kleine steentjes. Zo’n schelpkoker staat rechtop in het zand, meestal in het laagste gedeelte van het wad of strand. Sommige worden de kokers wel 30 centimeter lang. Soms vind je een koker op het strand, meestal zijn de kokers dan kapot want ze gaan heel snel stuk.

Krabben en Kreeften
Zeekreeft
De zeekreeft verdedigd zich met de zijn voorpootscharen, maar hij kan er ook zijn eten mee openmaken. Een Zeekreeft eet meestal kleinere kreeftjes en schelpdieren

Heremietkreeft
De heremietkreeft (heremiet is een ander woord voor kluizenaar) is zonder huis heel kwetsbaar. Het voorste gedeelte van het kreeftje is goed beschermd maar het achterste gedeelte is zacht en onbeschermd. Dat is dus een lekker hapje voor zijn vijanden, daarom kruipt de heremietkreeft met dat zachte gedeelte in een leeg zeeslakkenhuis. Het lijf past zich aan de schelp aan en is daarom meestal scheef. Als de kreeft groter wordt moet hij wel af en toe van huis veranderen.

Zeepokken
Zeepokken lijken op schelpen maar zijn eigenlijk kleine kreeftjes. Ze leven ondersteboven met hun kop op palen, schelpen, rotsen en andere dingen en dieren. Hun lichaam wordt bedekt door kalkplaten die open kunnen. Door die opening steekt de zeepok zijn harige poot naar buiten oom plankton te vangen.

Noordzeekrabben
De Noordzeekrab is onze grootste krab bij ons op het strand. Hij kan 25 centimeter breed worden en 4,5 kilo wegen. Deze krab kan je eten. De kleur van zijn schild is oranjebruin en de punten van de scharen zwart. Krabben hebben ogen op steeltjes. Soms vind je op het strand de schaar van een Noordzeekrab.

Strandkrabben
Strandkrabben worden niet groter dan 10 centimeter. Ze zijn oranje bruin of groenig. Ze leven op het strand en tussen de stenen van zeedijken. De rand van hun rugschild heeft een zaagvorm.

Zwemkrabben
Bij de zwemkrab hebben de achterpoten geen nagel, maar een soort peddels waar ze goed mee kunnen zwemmen.

Zeehonden
In Nederland heb je twee soorten zeehonden de Gewone zeehond en de Grijze zeehond allebei de soorten zeehonden hebben een paar dingen waarmee ze op elkaar lijken de: ogen, oren, neus, snorharen en de vinnen.

Ogen
Zeehonden hebben grote ronde ogen. Je zou misschien denken dat ze daarmee goed konden zien maar dat valt tegen. Van dichtbij kunnen zeehonden best goed zien maar ver voor zich uit zien ze alleen maar vage schimmen. Bovendien zien ze alleen zwart wit.

Oren
Allebei de zeehonden hebben geen oorschelpen, ze hebben alleen gaatjes als oren. Er komt geen water in hun oren want ze kunnen die afsluiten.

Neus
Als je goed naar een zeehond kijkt, dan zie je dat hij twee neusgaten voorop zijn kop heeft zitten net als bij een hond. Wat een hond niet kan en een zeehond wel is zijn neusgaten afsluiten. Op deze manier krijgt hij nooit water in zijn neus. De neus van een zeehond gaat vanzelf dicht als hij onder duikt. Net als je zelf je hand weg trekt als je iets heets voelt. Dat heet reflex. Doordat een zeehond zijn neus afsluit kan hij onderwater ook niet ruiken.

Snorharen
Doordat zeehonden niet goed kunnen zien en onder water niet kunnen ruiken zijn hun snorharen erg handig. De snorharen van een zeehond zijn stug maar ook erg gevoelig. Een zeehond kan met zijn snorharen precies voelen waar een vis zwemt. Doordat hij zijn eten bijna alleen met zijn snorharen zoekt kan een zeehond zelfs in heel vies water zijn vissen vinden.

Vinnen
Met zijn achtervinnen maakt een zeehond vaart met zijn voorvinnen kan hij sturen. Als je goed kijkt zie je aan de vinnen nagels zitten, hiermee kan de zeehond zich krabben of zijn vis uit elkaar scheuren.

Verschillen
Allebei de zeehonden zien er anders uit en zijn best gemakkelijk uit elkaar te houden. De Gewone zeehond heeft een ronde kop en grote ogen, een Grijze zeehond heeft een veel spitsere snuit. De snuit is een beetje te vergelijken met de kop van een wolf. Daarnaast is een Grijze zeehond zwaarder en kan hij langer worden.

Het land op
Zeehonden leven een groot deel van hun leven in het water maar zo af en toe komen ze er wel eens uit. Een zeehond die aan land komt is niet erg snel hij hobbelt min of meer over de grond. Hij kan namelijk niet lopen op zijn voor of achtervinnen. Als er gevaar dreigt moeten ze snel het water weer in. Als ze eenmaal in het water zijn kunnen ze snelheden halen tot 30 kilometer per uur.

Jongen
Zeehonden krijgen hun jongen op het land. Dat betekent dat ze niet mogen opvallen als ze net geboren zijn. De jongen van de Gewone zeehond worden meestal in mei of juni geboren en hebben dezelfde kleur als de volwassen dieren. Hierdoor vallen ze niet zo op als ze op een zandbank liggen. De jongen van de Grijze zeehond zijn heel anders van kleur ze zijn namelijk wit de eerste drie weken na hun geboorte. Dat is ook wel nodig want de jongen worden in januari of februari op het ijs geboren. Zouden ze er hetzelfde uitzien als hun ouders dan zouden ze teveel opvallen.

De maat en het gewicht
Gewone zeehond Grijze zeehond
Lengte 150-170 cm 180-200 cm
Gewicht vrouwtje 70-90 kilo 160 kilo
Gewicht mannetje 110-120 kilo 300 kilo

Strandvogels
Meeuwen
Vogelliefhebbers kom je niet vaak tegen op het strand toch zijn er daar heel wat vogels. Zeker langs de waterkant of in het ondiepe water. Vaak zijn er meeuwen die van alles en nog wat opeten. In zo’n groep zitten ook veel jonge meeuwen, je kan een jonge meeuw herkennen aan de donkerbruine kleur van de veren. Zilvermeeuwen zijn bijvoorbeeld pas volwassen als ze drie zijn en dan zijn alle donkerbruine veren zilvergrijs geworden. In het eerste jaar zijn al hun veren donkerbruin. In het tweede jaar begint de buik al duidelijk lichter te worden. En in het derde jaar zijn alle veren zilvergrijs. Je ziet ook andere soorten meeuwen op het strand zoals de Stormmeeuw, Kokmeeuw, Kleine mantelmeeuw en soms een Grote mantelmeeuw. Ook deze soorten hebben eerst bruine veren en pas later krijgen ze een andere kleur veren. De kleine en de Grote mantelmeeuw lijken heel erg op elkaar, alleen de Grote mantelmeeuw is (natuurlijk!) groter maar dat zie je lang niet altijd. Wel duidelijk is de pootkleur de Grote mantelmeeuw heeft roze poten en de Kleine mantel meeuw gele. Als je alle meeuwen op het strand zou tellen en gemiddeld 200 gram voedsel per vogel per dag rekenen, dan worden er elke dag honderden kilo aangespoeld spul opgegeten wat anders zou gaan rotten en stinken. Meeuwen vervullen dus een belangrijke taak op het strand waar wij als mensen geluk mee hebben.

De Noordse stormvogel
De Noordse Stormvogel lijkt veel op de Zilvermeeuw maar is te herkennen aan zijn wel heel aparte snavel. Stormvogels leven op zee en komen alleen aan land om te broeden. Ook hun voedsel halen Stormvogels uit de zee, hierdoor krijgen ze veel zout in hun bek. De neusgaten zijn verlengd in de vorm van een buis, waardoor ze het zout dat ze teveel hebben weerkwijt kunnen. De punt van de snavel is erg gebogen daardoor lijkt het dat de snavel uit drie delen bestaat. De kromme haak vooraan, de zoutbuis bovenop en de echte snavel. Het is daarom interessant om is naar dode “meeuwen” op het strand eens wat beter te bekijken en er niet meteen voorbij te lopen omdat je denkt dat er een Zilvermeeuw licht. Met wat geluk voor jou en wat ongeluk voor de vogel kan het best een Noordse Stormvogel zijn. Ruik dan ook eens aan de veren van zo’n vogel. Noordse Stormvogels verspreiden namelijk een traanlucht. Zelfs als van die vogels opgezet zijn en al twintig jaar in een museum hangen verspreiden ze nog steeds die lucht.

De Drieteen, Kraaien en Sneeuwgorzen
Het meest opvallende strandlopertje is de drieteen. Drieteentjes lopen altijd op de grens van droog en nat op zoek naar voedsel. Je kan ze gemakkelijk herkennen door hun voorovergebogen houding en donkere vlek op hun schouder. Ook Kraaien zoeken het strand af naar voedsel, vooral vroeg in de ochtend. En in de winter op de hogere gedeeltes ook Bonte kraaien. In de winter komen daar ook groepen Sneeuwgorzen. Vooral als er wat aan struiken en hoog gras is. Er zijn geen vogels die op het strand broeden op een alleen soms een Scholekster.

Kluut
De Kluut is wit met zwart en zijn snavel gaat met een bochtje omhoog. Omdat het puntje van zijn snavel omhoog steekt kan de Kluut alleen bij eten wat boven op het zand licht.

Bergeenden
Bergeenden broeden vaak in gangen van konijnen of onder dichte struiken. Het zijn grote wat gansachtige eenden met een opvallende rode snavel. Verder zijn ze Zwart Lichtbruin groen en wit van kleur.

Scholekster
De Scholekster boort met zijn snavel in het zand om schelpdieren te vinden open te breken en op te eten. Openbreken doet hij heel handig namelijk door de sluitspier te breken.

Nog veel meer
Er zijn nog veel meer strandlopers en andere strand vogels zoals de  Scholekster, kleine Plevier, grote Zee-eend, Bergeend, Brilduiker, Eidereend, Rotgans, Aalscholver, Wulp en nog veel meer. Maar als ik over al die dieren ga vertellen dan wordt mijn werkstuk wel 100 bladzijden.

Eb en vloed
Golven en stromingen zijn niet de enige manier waardoor de zee beweegt. De zee beweegt het meest door de Zon en de Maan. De Maan beweegt om de Aarde als een enorme magneet: ze trekt het water naar de stranden toe of van de stranden weg. Dat zijn getijden. In Europa zijn er twee hoge en twee lage getijden per dag. De hoge getijden zijn allebei maar drie meter hoog. In andere werelddelen heb je soms maar 1 vloed maar die kan dan soms 18 meter hoog worden. Alleen de Middellandse Zee heeft nauwelijks getijden. De aantrekkingskracht van de Maan en de Zon op zee zorgt voor getijden. Als de Zon en de Maan in een rechte hoek op elkaar hun aantrekkingskracht uitoefenen zijn de getijden lager dat heet doodtij. Als Maan en de Zon in dezelfde richting trekken worden de getijden hoger dat heet springtij. Elke maand hebben we twee springgetijden en twee dode getijden. Eb en vloed zijn ook heel belangrijk voor de dieren op het strand sommige leven er zelfs van. De dieren leven natuurlijk niet van de golven maar wel van wat de golven meebrengen aan eten. Sommige dieren zoals mossels die op stenen, palen en andere dingen moeten er ook tegen kunnen twee keer per dag overstroomt te zijn en twee keer per dag droog te liggen. Daarom is eb en vloed ook voor de dieren heel belangrijk.