Deze spreekbeurt werd ingezonden door Yvonne.

 

Wat is Brooke Hospital for Animals?

 

In de Derde Wereld, waar grote armoede heerst, werken miljoenen paarden en ezels dag in dag uit als karrepaard, als pak-ezel of als paard dat aangespannen is voor een koets. De dieren krijgen geen goede voeding en ook niet genoeg te drinken. Ze moeten hun werk doen in de brandende zon, op drukke en stoffige wegen, zonder één moment rust.

De eigenaren van de dieren zijn vaak te arm om naar een dierenarts te gaan met hun zieke of gewonde dier. Daarnaast weten sommige eigenaren niet dat een dier pijn kan hebben. Veel dieren moeten werken totdat ze er dood bij neervallen, en dat gebeurt vaak op straat. 

Brooke Hospital for Animals werkt er hard aan om het leven van de werkpaarden en –ezels in de Derde Wereld te verbeteren.
 

 

Wat doet Brooke Hospital for Animals voor de werkpaarden en de werk-ezels?

 

Vooral punt 1 tot en met 4 zijn belangrijk.

 

1.  Brooke Hospital for Animals heeft dierenziekenhuizen in Egypte, Jordanië, Pakistan en India. Brooke Hospital for Animals geeft gratis diergeneeskundige hulp aan werkpaarden en werk-ezels.

2.  Elke kliniek heeft 1 of meerdere dierenambulances, die dagelijks door de stad en op het platteland rijden en stoppen wanneer ze een paard of ezeltje zien dat ziek of gewond is. Sommige van deze zogenaamde “mobiele klinieken”  rijden elke dag naar dezelfde plek in de stad, of bijvoorbeeld op een markt. Daar verlenen ze dan elke dag Eerste Hulp aan paarden en ezels. Wanneer ze een dier tegenkomen dat er heel slecht aan toe is, dan vervoeren ze dit naar een Brooke-dierenziekenhuis, waar het verder wordt verzorgd.

3.  Elke paard en elk ezeltje dat wordt binnengebracht in het dierenziekenhuis krijgt gratis nieuwe hoefijzers.

4.  De dierenartsen van Brooke Hospital for Animals geven uitleg aan de eigenaren hoe ze hun dier moeten verzorgen. De eigenaar wordt bijvoorbeeld uitgelegd wat goede voeding is en dat het dier elke dag veel en vaak moet drinken. En de eigenaar wordt uitgelegd dat het dier af en toe in de schaduw moet staan om uit te rusten van het zware werk. Het is heel belangrijk dat de eigenaar wordt uitgelegd dat hij veel meer heeft aan een gezond, sterk dier dan aan een dier dat uitgeput, ziek en moe zijn werk moet doen.

5.  De dierenartsen van Brooke Hospital for Animals geven rondleidingen in het dierenziekenhuis aan schoolkinderen, zodat de kinderen al jong leren dat ze een dier goed moeten verzorgen.

6.  Brooke Hospital for Animals plaatst afdakjes en waterbakken op drukke wegen en markten waar veel paarden en ezels aan het werk zijn. De dieren kunnen daar drinken en uitrusten.

7.  Brooke Hospital for Animals verzorgt merries die een veulen gaan krijgen. De merrie en het veulen mogen pas weer uit het ziekenhuis wanneer de merrie weer helemaal op krachten is.

8.  De eigenaren van de paarden en ezels zijn vaak heel arm. Vooral dankzij hun werkpaard of werk-ezel verdienen ze geld met het vervoeren van goederen of mensen op een kar of koets die door hun dier wordt getrokken. De eigenaar heeft het geld hard nodig, want hij moet voor zijn gezin zorgen. Als het dier ziek wordt en de eigenaar brengt het naar het Brooke Hospital for Animals, dan moet het paard of ezeltje daar een paar dagen, maar soms ook een paar weken blijven. De man kan dan natuurlijk geen geld verdienen, want hij heeft geen paard of ezel om de kar te trekken. Brooke Hospital for Animals heeft voor dit probleem een oplossing gevonden: de eigenaar krijgt van Brooke Hospital for Animals zakgeld zodat hij eten kan kopen voor zichzelf en zijn gezin.

9.  Brooke Hospital for Animals leert de zadelmakers en de tuigmakers in die landen hoe ze mooi (en toch goedkoop) tuig kunnen maken.

 

Zo zie je maar, Brooke Hospital for Animals helpt niet alleen dieren maar ook mensen.

 

Waar komen de dierenartsen vandaan?

De dierenartsen van Brooke Hospital for Animals zijn mensen uit de landen zelf. Dit is heel belangrijk. Een Egyptische dierenarts kan de eigenaar in zijn eigen taal uitleggen hoe hij zijn dier moet verzorgen.

 

Wat voor ziektes en verwondingen komen het meeste voor in die verre landen?

Je klasgenoten willen misschien weten wat voor ziektes de paarden en ezels in die landen hebben. Geef in je spreekbeurt een paar voorbeelden, die je kunt uitkiezen uit de volgende opsomming:

 

v    Ondervoeding. De dieren krijgen niet goed te eten.

Goede voeding is heel erg belangrijk, want (en dat weet je zelf maar al te goed) als je goed eet, dan is je lichaam sterker en dan kan je harder werken.

 

Hetzelfde paard 2 maanden na de behandeling

 
Voor de Brooke-behandeling   
v  Wormen. Veel dieren hebben wormen of andere parasieten in hun darmen. Die wormen vreten in de darmen bijna alle voeding op die eigenlijk voor het paard of ezeltje bestemd is. Het paard of ezeltje kan dus niet voldoende voedingstoffen tot zich nemen en het wordt ziek, of het raakt ondervoed.

v   

 

Uitdroging. De dieren moeten werken in de brandende zon en in zeer hoge temperaturen. De eigenaren laten de dieren niet vaak genoeg drinken op een dag, waardoor ze uitdrogen.

v   

 

Uitputting. Door ondervoeding en uitdroging raken de dieren uitgeput en oververmoeid.

v   

 

Vergroeiingen. In dat soort landen worden dieren vaak veel te jong aan het werk gezet. De dieren zijn dan nog niet volgroeid en hun benen kunnen zich niet goed ontwikkelen. Vaak groeien de benen en de enkels krom. Ook hebben de dieren vaak een doorgezakte rug, omdat ze veel te zware lasten moeten dragen en omdat ze op een verkeerde manier belast worden.

v     

 

Verwondingen door verkeersongelukken. Er rijden op straat veel auto’s en vrachtwagens. De paarden en ezels moeten zich een weg banen tussen de auto’s en dat gaat soms fout.

v   

 

Verwondingen door slecht tuig. Vaak zit het tuig niet goed, omdat de eigenaar geen geld heeft voor goed passend tuig. De riemen om de buik zijn bijvoorbeeld vaak te strak en veroorzaken akelige wonden en de drukkende, zware trekbalken van de kar veroorzaken diepe wonden op de rug.

v   

 

Valpartijen omdat hoefijzers zijn afgesleten. Wanneer de hoefijzers teveel zijn afgesleten, glijdt het dier uit omdat zijn hoeven geen grip kunnen krijgen op de weg. Dit veroorzaakt vaak lelijke wonden.

 

 

Wie werken er in de dierenziekenhuizen?

Natuurlijk de dierenartsen, maar ook een groot aantal verzorgers, die de dieren borstelen en aaien, die de dieren afspoelen met fris water en die ervoor zorgen dat de dieren op tijd hun eten krijgen.

Dit arme dier is er heel erg slecht aan toe. Na een paar fijne dagen in de Brooke- kliniek in Luxor wordt het uit zijn lijden verlost

Soms wordt er een dier naar het ziekenhuis gebracht dat er vreselijk slecht aan toe is, dat doodziek is, of dodelijk verwond, en dat absoluut niet meer kan werken. Brooke Hospital for Animals koopt zo’n paard of ezeltje van de eigenaar. Wanneer het paard of ezeltje pijn heeft, dan krijgt het direct een spuitje en wordt uit zijn lijden verlost. Wanneer het doodzieke paard of ezeltje geen pijn heeft, dan het wordt in een stal gezet, of op een grasveld in het dierenziekenhuis en het krijgt nog een week van liefdevolle verzorging, vers groenvoer en water. Na die week laat de dierenarts het dier inslapen.

Zo heeft het paard of ezeltje in elk geval nog een week liefde en goede verzorging gehad en kan het in een brandschone omgeving, tussen zijn soortgenoten, rustig sterven.

 

Kliniek Luxor, Egypte

Voorlichting aan de eigenaren.

Gelukkig zijn de meeste paarden en ezels na een paar weken in het dierenziekenhuis weer helemaal beter. Wanneer de eigenaar zijn dier mag komen halen, dan vertelt de dierenarts aan de eigenaar hoe hij het dier goed moet verzorgen zodat het niet meer ziek wordt. De dierenarts vertelt de eigenaar ook dat hij – zodra het dier er slechter uit gaat zien – meteen langs moet komen bij het Brooke Hospital for Animals.

De meeste eigenaren doen dit ook trouw.

Het is goed om te weten dat in de dierenziekenhuizen van Brooke Hospital for Animals elk jaar 500 000 (vijfhonderdduizend) dieren gratis worden behandeld, en eigenaren voorgelicht.

Brooke Hospital for Animals kan al dit nuttige werk doen dankzij geld uit Engeland en Nederland. Het hoofdkantoor van Brooke Hospital for Animals bestaat al sinds 1934 en het is gevestigd in Londen (Engeland). In Nederland is het bij-kantoor van Brooke Hospital for Animals, en dat is opgericht in 1994.

Er zijn 40 000 Engelse donateurs en in Nederland zijn er meer dan 20.000 donateurs.

Voor 6,81 euro per jaar ben je juniorlid. Je kunt je via deze website opgeven als juniorlid, maar vraag het eerst aan je vader, moeder of voogd.

Patiëntjes mogen vrij rondlopen op de binnenwei van de Brooke-kliniek in Peshawar, Pakistan

 

Paarden en ezels in Nederland en paarden en ezels in de Derde Wereld.

Bij ons in Nederland worden paarden bijna niet meer gebruikt als werkdieren. De meeste paarden worden gebruikt als rijdier op maneges. Dat was vroeger anders. In de tijd van jullie overgrootouders reden er op straat geen auto’s, maar koetsen, paard en wagen. Misschien kennen jullie de schillenboer met zijn schillenkar wel uit de verhalen van jullie opa’s en oma’s? De schillenkar werd getrokken door een paard.

Zo is het in Egypte, Jordanië, Pakistan en India nog steeds. Het zijn arme landen, en auto’s zijn duur. Paarden moeten bijvoorbeeld koetsen trekken, waarin mensen worden vervoerd.

En paarden en ezels moeten karren trekken met zware ladingen, zoals bouwmaterialen, vuilnis, of landbouwproducten.

Paarden en ezels worden gezien als een soort ‘motoren’ om het zware werk te doen. Wat je je moet bedenken is dat het in die landen bloedheet is. Soms wel 50 graden boven nul! Daar kunnen wij niet tegen, maar die paarden en ezels ook niet.

 

Hoe is het begonnen met Brooke Hospital for Animals?

In de Eerste Wereldoorlog, die duurde van 1914 tot 1918, was er een Engelse legereenheid gelegerd in Egypte. Het Engelse leger heeft aan het begin van deze oorlog maar liefst 20.000 (twintigduizend!) paarden en ezels op schepen meegenomen uit Engeland, en in Egypte aan land gezet. Toen de oorlog in 1918 was afgelopen, vonden ze de Engelse leger officieren het goedkoper om die paarden en ezels te verkopen aan Egyptenaren, en die arme dieren daar dus achter te laten. De paarden van het Engelse leger werden verkocht aan Egyptische mensen.

Een Engelse mevrouw, Dorothy Brooke, bracht 15 jaar later een bezoek aan Egypte. Zij wilde heel graag weten wat er met de achtergelaten oorlogspaarden was gebeurd.  

Toen ze de oude Engelse oorlogspaarden zag, schrok ze verschrikkelijk. De dieren zagen er afschuwelijk uit! Ze hadden open wonden en de botten staken uit. De paarden waren uitgeput en meer dood dan levend. Dorothy zag dat de Egyptische eigenaren hadden de dieren verwaarloosd.

Dorothy Brooke

Verdrietig en boos schreef Dorothy Brooke een brief naar een Engelse krant, met een foto erbij van één van de oude oorlogspaarden. Haar brief werd gedrukt in de krant en heel Engeland kon lezen wat zij schreef. Dorothy vroeg de Engelse mensen om geld te sturen, zodat ze de paarden en ezels die nog leefden kon terugkopen van de Egyptische eigenaren. Duizenden Engelse mensen gaven geld aan Dorothy, want iedereen was geschrokken van haar brief.

Met dit geld liet Dorothy Brooke in 1934 in de hoofdstad van Egypte, in Caïro, een ziekenhuis bouwen voor de oude Engelse oorlogspaarden: het Brooke Hospital for Animals (dat betekent natuurlijk het Brooke ziekenhuis voor dieren).

Dorothy Brooke reisde door heel Egypte om de oude, nog in leven zijnde, oorlogspaarden terug te kopen van hun Egyptische eigenaren. Veel paarden waren al overleden, maar van de 20.000 heeft Dorothy er toch nog 5000 kunnen terugkopen. De meeste van deze paarden waren er zo slecht aan toe en hadden zoveel pijn, dat Dorothy moest besluiten om ze dood te maken door middel van een spuitje. Maar……Dorothy gaf deze trouwe dieren nog een week van liefde, rust, goed voer en vers water in het dierenziekenhuis. Na die week, kregen ze een spuitje. Dorothy vond het belangrijk dat de dieren die zo’n zwaar leven hadden gehad in Egypte in elk geval nog een week een gelukkig leventje zouden hebben.

Een paar oude oorlogspaarden waren wel oud, maar niet ziek of gewond. Deze paarden heeft Dorothy uiteraard laten leven in de stallen en het weiland van het dierenziekenhuis totdat ze een natuurlijke dood stierven.

Het Brooke Hospital voor de oude oorlogspaarden werd natuurlijk niet gesloten toen het laatste oorlogspaard gestorven was. Dorothy had namelijk allang gezien dat niet alleen de Engelse oorlogspaarden slecht werden behandeld, bijna alle paarden en ezels in Egypte werden slecht behandeld door hun eigenaar. Het Brooke Hospital for Animals werd dan ook een dierenziekenhuis waar alle dieren van Caïro, Egypte, GRATIS werden behandeld door hele goede dierenartsen.

Het Brooke Hospital for Animals bestaat dus al sinds 1934.




Privacy Copyright Spreekbeurtenstartpagina.nl