Dit spreekbeurt is geschreven en online gezet door Marco Hoekstra, 12 jaar

 

Voorwoord:

 

Ik keek in de bibliotheek en zag een mooi plaatje van de oceaan en keek verder naar Oceaanboeken. Ik dacht wat een leuk onderwerp en heb mijn werkstuk/spreekbeurt erover gehouden.

 

De boeken die ik heb gebruikt zijn:

 

De waterwereld

Atlas van de oceanen

De Wonderlijke reis naar de diepten van de oceaan

 

 

Aarde of Oceaan?

 

Kijk je vanuit het heelal naar de aarde, dan zou je ’oceaan’ waarschijnlijk een betere naam voor onze planeet. Meer dan tweederde van de ’aarde’ is bedekt met zeewater. De aarde is dan ook de natste planeet van het zonnestelsel. Het water vormt oceanen en zeeën. Het zijn enorm uitgestrekte zeewatergebieden, gescheiden door werelddelen. De grootste berg, het diepste dal en de langste bergketen ter wereld zijn alle in een oceaan te vinden.We gaan in dit verslag onder water op onderzoek. Van de kust tot op de diepzeebodem ontdekt je wonderlijke landschappen en zeebewoners

 

 

Ontstaan van de oceaan

 

Vierenhalf miljard jaar geleden was de planeet nog heel jong. Er was geen water maar wel waterdamp, opgelost in gesmolten gesteente onder de aardkorst . Door de vulkaanuitbarsting kwam er lucht vrij. Na ongeveer half miljard jaar begon de aardkorst af te koelen.

Toen de lucht vrij kwam ging de waterdamp tot enorme regenwolken vormen. Tientallen miljoen jaren stortregende het. Tot er een grote rivier ontstond . Met ijsbedekte kometen sloegen op de planeet in. Door dat ijs werd de zee veel groter.

 Door bestuderen van oude gesteenten hebben wetenschappers bepaald dat 3 Miljard jaar geleden  de oceanen zijn ontstaan.

 

Soorten oceanen

 

In volgorde van grootte zijn de belangrijkste De stille, Atlantische en Indische Oceaan, de zuidelijke oceanen en de Noordelijke IJszee.

 

Grote oceaan

 

De Grote of Stille Oceaan is het grootste water ter wereld. Hij is twee keer zo groot als de Atlantische Oceaan en bedekt éénderde van de aarde. De stille Zuidzee, zoals hij ook genoemd wordt, strekt zich uit van de Noordelijke ijszee tot het poolgebied en van Amerika tot Australië en Azië.

Op zijn breedste punt is de grote oceaan 17700 km en ontspant hij de halve aarde.Ook is hij de diepste oceaan. Gemiddeld is het water is het water 4200m diep, maar in het Marianentrog is al een zeediepte van 11035 m gepeild.

De Grote Oceaan staat vooral bekend om zijn uitlopende eigenschappen van de zeebodem, zoals troggen, bergruggen en duizenden vulkanische en koraaleilanden

 

Atlantische Oceaan

 

De Atlantische Oceaan is ongeveer 82.000.000km², hij is één vijfde van het aardoppervlak. Hij loopt van de Noordelijke IJszee tot de Zuidelijke oceanen. Zijn Westelijken grens wordt gevormd door Noord en Zuid-Amerika en de Oostelijke grens door Europa en Afrika. Op zijn breedste punt is de Atlantische Oceaan 9600 km.

De gemiddelde diepte is 3660 m en het diepste punt is 8648.

De Noordelijke Atlantische Oceaan is voor scheepsvaart gevaarlijk om zijn stormen, hoge golven, mist en ijsbergen.

Op 14 april 1912 liep het luxe lijnschip Titanic op een ijsberg in de noordelijke Atlantische Oceaan en zonk.

 

 

 

Indische Oceaan

 

 

De Indische Oceaan is de op twee na grootste Oceaan ter wereld. Hij is 73.426.000 km² groot en bestaat een vijfde van het totale oppervlak van de Oceaan. Het diepste punt ligt op 7725 m in de Javatrog. Opvallend aan de Indische Oceaan is het patroon van zijn zeestroom. Ze veranderen namelijk elke keer van richting.

De zoutste zee ( Rode Zee) en de warmste zee ( de Perzische Golf) ter wereld liggen allebei in de Indische Oceaan.

Overal in de Indische Oceaan liggen koraaleilanden

                                                    

 

 

De zuidelijke Oceanen

 

Aan het andere eind van de wereld, gezien vanaf de Noordelijke IJszee, ligt Antarctica, een bevroren werelddeel in het zuidpoolgebied, bedekt met een enorme ijskap. De ijskoude zeeën eromheen, gevormd door de uitlopers van de Atlantische, Indische en Grote Oceaan, worden samen ook wel de zuidelijke oceanen genoemd. Dit oceanengebied bestaat een zeeoppervlak van 35.000.000 km².

 

 

Noordelijke IJszee

De Noordelijke IJszee (of Arctische Oceaan) is kleiner en ondieper dan de andere Oceanen. De oppervlakte is ongeveer 14.089.600km en de diepte is gemiddeld 1300 meter.

De Noordelijke IJszee is bijna geheel door land omsloten - Europa, Azië, Groenland, Noord-Amerika en diverse eilanden. Het grootste deel van het jaar, vooral tijdens de koude wintermaanden, is het water met een dikke laag ijs bedekt. De Noordpool ligt dan ook midden op het drijfijs, niet op het vaste land.

 

 

 

De diepten van de Oceanen

 

Een kelpwoud

 

Als we een kort stukje de zee in gaan, komen we opeens een groot onderzees woud tegen. In dat woud groeien ruim 40 meter hoge ‘bomen’. In het woud leven allerlei dieren die er rondzwemmen of –kruipen op zoek naar hun prooi.

Deze ‘bomen’zijn natuurlijk geen echte bomen, maar het zijn klepwieren, een groot zeewier. Allerlei verschillende dieren voeden zich met het dikke, rubberachtige kelpwier, onder meer slakken en zee-egels. Deze dieren kauwen soms aan stengels wier. Dit wier drijft op de stroming weg en daarin leven veel dieren: vissen, sponsen, zeeanemonen, wormen, zeesterren, octopussen, slakken en krabben.

Deze dieren dienen weer als prooi voor roofdieren: roofvissen en zeezoogdieren als zeeleeuwen en zeeotters.

 

Boven de Golven

 

De eerste laag van de oceaan die we bezoeken is de lucht vlak boven zeeoppervlak. Daar leven niet alleen vogels.

Ook sommige zeedieren springen soms even uit het water om lucht te happen. Vliegende vissen soms wel 100 m zwevend boven het water af. De ‘vleugels’van deze vissen zijn eigenlijk lange vinnen. De zeilvis kan uit het water onhoog springen. Met een topsnelheid van 100 km per uur is hij de snelste zeevis.

 

Oppervlaktewateren

 

 

We zitten nu in de 200 meter diepe bovenlaag van de zee. Het zonlicht dringt hier nog door, zodat er planten kunnen groeien.

Plantjes hebben geen stengels, wortels en bladeren. Deze piepkleine plantjes heten fytoplankton. Er leven ook hele kleine diertjes: het zoöplankton. Dat plankton soorten zijn voedsel voor allerlei dieren, van garnalen en kwallen tot grote vis – en walvissoorten.

  

 

 

De schemerzone

 

 Op diepten van meer dan 200 meter dringt er in het oceaanwater nog maar een heel klein beetje zonlicht door. Onder de 1000 meter diep komt er zelfs helemaal geen licht meer.

Dieren uit deze schemerzone leven van afval dat uit de hoge waterlagen naar beneden komt drijven: dode dieren, rottende fytoplankton en uitwerpselen van andere dieren.

Sommige vissen hebben lichtgevende organen. De addertandvissen lokken met hun lichtje aan hun rugvin hun prooi naar zich toe.

Barrucudina’s hebben los scharnierende kaken en uitzettende magen, waardoor ze prooien kunnen verslinden die groter zijn dan zijzelf.

 

 

 

Onder de 1000 meter

 

Nog dieper, en onder de 1000 meter begint de ijzig koude wereld. Zelfs in de volkomen duistere wereld komen dieren voor, al zijn het er maar heel erg weinig. Sommige dieren, zoals vissen, inktvissen, kwallen en zelfs kleine roeipoot kreeftjes geven zelf licht af, zo dat het toch niet zoon duisternis is als je zou verwachten. Met hun licht gevende organen lokken deze dieren prooien aan, geven ze elkaar signalen, zoeken de omgeving af of verblinden roofdieren om zich te verdedigen. Bijvoorbeeld de lantaarnhengelvissen, de vampier-inktvissen en de slok-alen.

 

Op de bodem van de oceaan

 

Eindelijk zijn we, op 2500 meter diepte, op de boden van de oceaan gekomen. Door de neerslag van plantaardig en dierlijke resten heeft zich op de bodem een zachte sliklaag gevormd. Hier leven heel veel dieren, zoals de Californische rog, de diepzeekreeften, de slangster en de gevlekte kornhaan.

Diepzeekreeft met opgerolde staart

 

Koraalriffen

 

Koraalriffen worden dikwijls beschreven als regenwouden of tuinen onder water. Net als het regenwoud zijn ze vol kleuren en leven.Er leeft een overvloed aan schitterend gekleurde vissen, zeesterren, reuzengroei schelpdieren en zeeslakken. Bijna één derde van alle vissoorten leeft op koraalriffen.

Koraal is het harde uitwendige skelet van zeer kleine dieren, poliepen genaamd. Tot ongeveer tweeduizend jaar geleden dacht men dat poliepen planten waren. Maar ze zijn directe verwanten van zeeanemonen en kwallen.

 

 

 

Oceaan en de mens

 

De mens is geen oceaandier. Maar toch is de oceaan belangrijk voor ons. Dat is altijd al zo geweest. De mens leerde de aarde kennen door over de oceanen te varen.We halen voedsel uit de oceaan, vooral vis . Maar nog veel meer. Zelfs medicijnen. De oceaan is vooral ook heel mooi. Dat kun je niet makkelijk zien. Je hebt daar een duikbril voor nodig.  Het aller mooiste zijn bijvoorbeeld koraalriffen.

Het Wereld natuurfonds vindt het leven in de oceaan ook heel belangrijk. Ze doen er alles aan om bijzondere dieren zoals dolfijnen en walvissen te beschermen. Maar het liefst ook hele natuurgebieden.

Mensen hebben altijd gedacht we kunnen de vis uit de oceaan blijven vangen en de rommel er in blijven gooien. Dat is dus niet zo. We halen er teveel vis uit de oceaan en op zo’n manier dat de rest van het onderwater gebied kapot gaat.

Het Wereld Natuur Fonds heeft allemaal zee-reservaten aangelegd om vooral de koraalriffen te beschermen.

   

 

Nawoord

 

Ik vond het leuk om het werkstuk/spreekbeurt te maken en ik heb er heel wat van geleerd.

 

 

 

 

Ik had op mijn werkstuk een 9,5 en op mijn spreekbeurt een 9,5.

 




Privacy Copyright Spreekbeurtenstartpagina.nl